มะหาาาา ....บัณฑิต
posted on 16 Sep 2011 23:04 by indiier....ใครๆเค๊าก็เรียนกัน คงไม่ยากเท่าไหร่มั้ง
.....สองปีก้จบแล้ว มันจะเหนื่อยแค่ไหนกันเชียว
-ต้องเก็บ Course work ให้หมด ทั้งวิชาหลักและวิชาเลือก
-สอบคอมพรีอีก 6 วิชา
-ภาษาอังกฤษก็ต้องไปสอบให้ผ่านก่อนจบ
-IS ก็ต้องทำ
ชีวิตแผน ข. เนี่ย มันหนักกว่าแผน ก. อีกเหอะ
ต้องมานั่ง Review Literature เยอะแยะ
งานวิจัยต้องได้รับการรองรับ เขียนงานให้ถูกหลักตามสไตล์ APA
จัดเต็มทั้งทฤษฎี แนวคิด งานวิจัยในอดีต
แค่ 2 บทแรกก้แก้แล้วแก้อีก 6-7 เดือนกว่าจะสมบูรณ์
กว่าจะได้สอบหัวข้อหมดไปเทอมนึง สอบเสร็จก็มานั่งแก้เล่มอีกรอบ พัฒนาเครื่องมือแบบวัดกันอีกหลายเดือน
กว่าจะได้เก็บข้อมูล โพสท์เว็บ เดินแจก คัดแยกข้อมูลที่ไม่ตรงตามกลุ่มตย.
กว่าจะได้ครบ นั่งวิเคราะห์สถิติตาม SPSS
เกิดปัญหา Error ล้านแปดประการ เปลี่ยนสถิติที่ใช้
เก็บข้อมูลไป คัดแยกไป วิเคราะห์ไป เขียนงานไป เปรียบเทียบไป
วิ่งไปหาอ.ที่ปรึกษา ไปหาอ.ที่ดูสแตทให้ พร้อมกับทำงานประจำไปด้วย
เหนื่อยโฮกกกกกกกกกกก แต่ไม่เปนไรใจสู้ เอาให้จบเทอมนี้ละกัน
แก้ไปแก้มา วิเคราะห์ข้อมูลเสร็จ อภิปรายผลต่อ ไม่ Sig หางานมารองรับ เอาเหตุผลมาอ้างอิงไป
บท 3-5 เค๊าทำกันหลายเดือน เราทำไม่ถึงเดือน ตั้งแต่เก็บข้อมูลถึงจบเล่มสมบูรณ์
อดหลับอดนอน ตี 1 ตี 2 ตี 3 บางคืนถึงตี 5 หยุดงานมาทำก็หลายวัน
เอาให้จบเว้ย ยอมเหนื่อย!!!!
โคดอึด โคดทน Gat เยอะมากกกกกกกกกกกก
จนวันสุดท้ายของการส่งเรื่องสอบจบ คิดว่าวันนี้แหละ จบแน่ๆ โล่งซะที
คณะนี้ไม่มีจนท.ดูแลสาขาที่เราเรียนประจำ เพราะงั้นต้องวิ่งเองทุกขั้นตอน
ปรินท์เอกสารกรอกส่งจนท.เซ็นต์ ไปให้อ.ที่ปรึกษาเซ็นต์
นัดเวลากรรมการ 3 ท่านให้ว่างตรงกันเพื่อที่จะได้วันสอบ เอาเอกสารไปให้ประธานเซ็นต์ ส่งเอกสารพร้อมเล่มจบให้จนท. วิ่งไปสิค้าบ ห้องอาจารย์ --> ห้องจนท. --> ห้องคอม --> ร้านปรินท์
แค่ทำเรื่องอย่างเดียวก็วุ่นจะตายแล้ว
ทำเรื่องจบไป แก้งานไป แก้ทีละส่วนด้วย เพราะอ.ไม่ว่างดูให้ทั้งเล่ม
ภายในวันเดียว ตั้งแต่8โมงเช้าถึงบ่าย4
นึกว่าจะจบ ..........แต่ไม่จบ!!!!
อีกวันนึง เอาเอกสารมาให้ประธานสอบเซ็นต์ แล้วไปยื่นให้คณะ
แล้วกลับออฟฟิศด้วยความโล่งเหมือนยกภูเขาออกจากอกหลังจากเหนื่อยสาหัสมานาน
จะกลับไปทำงานต่อ ยังกลับไม่ถึงออฟฟิศ จนท.โทรมาหา แจ้งว่า
"น้องครับ พี่หาเอกสารตอนสอบหัวข้อของน้องไม่เจอ น้องยังไม่ได้ยื่นหัวข้อเข้าบอร์ดหรือเปล่า
ถ้าไม่ได้ยื่นน้องจบเทอมนี้ไม่ได้นะ มันต้องยื่นแล้ว 60 วันถึงทำเรื่องจบได้"
ชิบหายยยย งานงอก!!!!!! ประเด็นคือ
พี่จนท.คนที่เคยทำเรื่องให้เมื่อเทอมที่แล้วลาออกไป
ปิดเทอมคณะก็ย้ายตึก เอกสารอันตรธาน
ก้โทรไปถามพี่คนนั้น เค๊าตอบมาว่า "พี่ทำให้หนูแล้วนะ พี่จำได้ ก็สอบวันเดียวกัน 3 คน เรื่องก็ทำไปพร้อมๆกัน แต่ไม่รู้ว่าเรื่องเรียบร้อยไม๊ เพราะพี่ลาออกไปก่อนจะเปิดเทอม"
อ้าว!!!!!
เหมือนโลกถล่มลงตรงหน้า
ไอที่เร่งมาทั้งหมด อดหลับอดนอน ลางาน ค้นคว้างานวิจัย ทำอะไรเพิ่มมากมายกว่ารูปเล่มจะสมบูรณ์
เสียค่ารถไปคณะหาอ.วันเว้นวัน ค่าปรินท์เล่มไม่รู้กี่เล่ม กี่พันแล้ว??
นึกว่าจะจบ หวังไว้เป็นอย่างดี
ถ้าเจ็บแล้วมันจะจบ ให้เจ็บเท่าไหร่ก็ยอม ....แต่ไม่จบ เจ็บแต่ไม่จบ เฮ้ยยยยย!!!
ทำไงดีๆๆๆๆ เรื่องนี้ไม่ได้ความผิดเรานะ เราทำเรียบร้อยแล้ว
แต่หาใครรับผิดชอบก็ไม่ได้ พยามคิดหาทาง เคลียร์
ในที่สุด ได้คำตอบสุดท้ายว่า ต้องยื่นเรื่องเข้าบอร์ดคณะ
ถ้าเรื่องผ่านก็สอบเทอมนี้ไปจบเทอมหน้า เสียค่ารักษาสภาพ 5000
ถ้าเรื่องไม่ผ่าน ไปจบเทอมหน้าเหมือนกัน แต่จ่ายค่าเทอมเต็ม!!!
คือมันไม่ใช่อะ เราไม่ได้เป็นคนทำเอกสารหาย ทำทุกอย่างไปครบแต่เรื่องไม่ไป
ไม่ได้ทำ แต่ความซวยตกอยู่กับเรา ทำอะไรไม่ได้นอกจากรับสภาพนี้ไป
ด้วยความผิดหวังอย่างรุนแรงและร้ายกาจที่สุด
จากความหวังอันเต็มเปี่ยม ความพยาม ขยัน อดทน สู้ทน ทุกอย่าง มั่นใจว่าถ้าทุ่มเทขนาดนี้เทอมนี้จบแน่
ค่อยๆ fail มาทีละเรื่องๆๆๆๆ จนในที่สุด รู้สึกแบบ เออออ กรูไม่เอาอะไรแล้วชีวิต ได้ก้ดี ไม่ได้ก้ช่าง พอจบ ไม่คิดไม่หวังแล้ว เหนื่อย
จากมีไฟเต็มที่ ท้อ เหี่ยว สู้ต่อ วนลูปนี้ 38 รอบ แล้วเครียด จ๋อย หดหู่ เศร้าหมอง ปลง
จนตอนนี้ก็ยังไม่รู้ชะตาชีวิต ยังต้องรอต่อไป
นี่แหละชีวิตนิสิตป.โท
เป็นวัยรุ่นว่าเหนื่อยแล้ว กว่าจะได้เป็นมหาบัณฑิตแม่งเหนื่อยกว่าเยอะมากกกกกกกกกกกก
ทั้งเหนื่อย ทั้งท้อ เจ็บ....แต่ไม่จบ ยังต้องเจ็บซ้ำเจ็บซากต่อไป 55555+